|

|
ZELZELE
(17 Ağustos dempreminde yaşananların anısına)
Yer ayaklandı göğe ulaşmak adına,
Koptu derinlerden gürültü,
Yürümeye başladı,
Doyamadan en derin uykuların tadına,
Temeller çöktü,
Tavanlar düştü,
Yer gök sallandı....
Çığlıkların en vahşisi ulaşamadı arşa,
Enkaz altında kaldı,
Yavrum diye haykıran babalar kükredi,
Ne fayda?...
Düşen dağların altında bir kez daha yavrum diyerek kaldı,
Binlerin içinde bir can,
Bir isim sayıldı,
Kurulan masada,..
Birikmiş yılların hayaliyle murat beklerken,,
Bohçada bekleyen mutluluk kırpıntıları,
Son dokunuşlar soğuk bedenlere,
Perde inerken,
Unutulacak,
Bir gün göğü yırtan çığlıkları,
Adına zelzele denmiş,
Başı korku, sonu ölüm,
Gelinlik giymeden kızlar,
Damatlarla son danslarında,
Umutlar bine bölünür her parçası artık ölüm,
Kalanlar yaralı,
Kıyamet gününü yaşayacak anılarında...
Sırrı Çınar |
 |