VAKİTSİZ
Ötelerden bir ses çağırdı beni
Çok ötelerden,
zamansız, vakit gün dönümü
Aydınlıktan karanlığa geçiş,
Karardı etraf,sarardı benzim korkudan,
Yüksek tepelerden yuvarlandım eyvah,
Ses, gene o ses, en güzel melodiyle çağırdı
Vakitsiz...

Meçhule, meraktan öteye bağlanmak,
En güzel perilerle süslemek hülyayı,
Dalmışken kendi dünyana,
Salınarak yürürken,
Toprağa geçirmişken tırnağını,
Acıyorsa avuçların,
Binlerce makam yüklü sesle uyanmak,
Vakitsiz...

Bir çırpınış, bir vuslat heyecanı,
Kelimeler birbiriyle boğuşur,
Bazen kavga eder,
Aradan çıkan hoş seda olsun diye,
Dil tutulur,göz kamaşır,
Derinlere akan su sesiyle, mırıldanır bir şeyler,
Tamamlanır yarım kalmış tablolar,
Bir türkü ezgisiyle bitiverir karşında o ses,
Vakitsiz....

Bugün, yarın veya bir başka vakit,
Belki yanmış ormanın külleri arasında,
Belki filizlenmiş bir gül yaprağında ,
Belki sahipsizler mezarlığında,
Heyecanlar bitecek vuslatsız,
Ses kalacak semada,
Vakitsiz...

Sırrı Çınar

Şiir: Vakitsiz Okuyan: Sırrı Çınar