ANAMIN SESİ
Güneş topladı bohçasını, çekildi,
Karanlığın mutlu saatleri,
Dağların arasını ördü,
Camlardan süzülen ışıklar içinden,
Ana sesleri yükseldi,
Anasına kavuşanlar,
dağlar kadar yüceldi,
Anam bana seslenmedi hiç,
Çağırmıyordu artık,
Kavuşamıyorduk,
Karanlığı sarmaladım, korkusuzca,
İnledim altında,
Ağladım sınırsızca,
Anasız olmam camdan süzülen ışıklara dokundu,
Hep bir ağızdan çağırdılar,
Cevap veremedim,
Sustum köşemde,
Sonsuza kadar sustum,
Anamın sesini duymadan çıkmam,
Karanlıkta ölsem de...

 

Sırrı Çınar