ADI KONMAMIŞ

Kavga eden kafes kuşları,
Özgürlük adına hak soruyor,
Budanmış sevda dalları,
Zehir tomurcuğuna zaman kolluyor,

Adı konmamış yiğitler,
Destan yazıyor geleceğe...
Gönüllere kurulu zalim beylikler,
Mertlik mühürlerini bozuyor,

Yumruklar sıkılı, göz çakmak,
Yalvarmak yerine, bırakıp kaçıyor,
Ummanda son köpüğe sarılmak,
Yiğidin son hamlesi oluyor...

Minnet duymadan ummana,
Zor zamanlara, son durak,
Kement geçmeden boynuna,
Sonsuzluğa uçar ardına bakmayarak...

 

Sırrı Çınar